جستجو

تبلیغات



من و تو , درخت و بارون...

    من و تو , درخت و بارون...

    من باهارم تو زمین

    من زمینم تو درخت

    من درختم تو بهار.

    ناز انگشتای بارون تو باغم میکنه

    میون جنگلا تاقم میکنه.

    تو بزرگی مثل شب.

    اگه مهتاب باشه یا نه

                            تو بزرگی

                                       مث شب.

    خود مهتابی تو اصلا,خود مهتابی تو.

    تازه,وقتی بره مهتاب و

                               هنوز

    شب تنها

            باید

    راه دوری را بره تا دم دروازه ی روز

    مث شب گود و بزرگی

                                مث شب.

    تازه,روزم که بیاد

    توتمیزی

             مث شبنم

                 مث صبح.

    تو مثل مخمل ابری

                         مث بوی علفی

                                          مث اون ململ مه نازکی:

                                                                      اون ململ مه

    که رو عطر علفا,مثل بلاتکلیفی

    هاج و واج مونده مردد

                              میون موندن و رفتن

                                                    میون مرگ و حیات.

    مثل برفایی تو.

    تازه آبم که بشن برفا و عریون بشه کوه

    مث اون قله ی مغرور بلندی

    که به ابرای سیاهی و به بادای بدی میخندی...

    من باهارم تو زمین

    من زمینم تو درخت

    من درختم تو بهار.

    ناز انگشتای بارون تو باغم میکنه

    میون جنگلا تاقم میکنه.

    احمدشاملو/آیدا در آینه


    این مطلب تا کنون 17 بار بازدید شده است.
    ارسال شده در تاریخ شنبه 20 اسفند 1390
    منبع
    برچسب ها : میون ,درخت ,میکنه ,بارون ,تازه ,بزرگی ,جنگلا تاقم ,تاقم میکنه ,میون جنگلا ,میکنه میون ,باغم میکنه ,
    من و تو , درخت و بارون...

تبلیغات


    تبلیغات شما در این قسمت

پربازدیدترین مطالب

آمار امروز جمعه 4 فروردين 1396

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

تبلیغات

محل نمایش تبلیغات شما

آخرین کلمات جستجو شده

تگ های برتر